مویرام بهرام
بنام خدا
## فصل اول: گونهای گرفتار و قلبهای عاشق
فرشاد جهانبخش، فرزندِ خاکِ پاکِ دهکدهی «دهکهنه هلوسعد»، در هیجدهسالگی، گویی روحی دردمند و سری پرشور در میانِ کوهساران داشت
**Chapter One: Trapped Gevans and Hearts in Love**
Farshad Jahanbakhsh, a child of the pure soil of the village of "Deh-e Kohneh Helusa'd," at eighteen, seemed to possess a soul in anguish and a head full of passion amidst the mountains
**Chapter** (چَپتِر / فصل) **One** (وان / یک): **Trapped** (تِرَپد / گرفتار) **Gevans** (گِوانها / گونها) **And** (اَند / و) **Hearts** (هارتس / قلبها) **In** (این / در) **Love** (لاو / عشق). **Farshad Jahanbakhsh** (فَرشاد جَهانبَخشی / فرشاد جهانبخشی)، **A** (اِ / یک) **Child** (چایلد / فرزند) **Of** (اُف / از) **The** (دِ / -) **Pure** (پیوِر / پاک) **Soil** (سُویل / خاک) **Of** (اُف / ِ) **The** (دِ / -) **Village** (ویلِج / دهکده) **Of** (اُف / ِ) "**Deh-e Kohneh Helusa'd**" (دِه کُهنه هِلوسعد / دهکهنه هلوسعد)، **At** (اَت / در) **Eighteen** (اِیتین / هیجده) **Years** (ییرز / سال) **Old** (اولد / سن)، **Seemed** (سیمد / به نظر میرسید) **To** (تو / که) **Possess** (پُسِس / داشته باشد) **A** (اِ / یک) **Soul** (سُول / روح) **In** (این / در) **Anguish** (اَنگویش / رنج) **And** (اَند / و) **A** (اِ / یک) **Head** (هِد / سر) **Full** (فول / پر) **Of** (اُف / از) **Passion** (پَشِن / شور) **Amidst** (اَمیدس / در میان) **The** (دِ / -) **Mountains** (ماونتینز / کوهساران).
او همراه با خانوادهاش در مراتعِ ییلاقیِ «پهلک»، در آغوشِ کشیدهی کوههای نزدیک به کارون، روزگار میگذراند. آنجا، گسترهای بود بیکران از چمنزارهای زمردین، بلوطهای کهنسال و بوتههای پُرعطرِ گون که هوش از سرِ هر رهگذری میبرد.
**He lived with his family in the summer pastures of "Pahlak," in the embrace of the mountains near the Karun, passing his days.**
**He** (هی / او) **lived** (لیود / زندگی میکرد) **with** (ویث / با) **his** (هیز / اش) **family** (فمیلی / خانوادهاش) **in** (این / در) **the** (دِ / -) **summer** (سامِر / ییلاقی) **pastures** (پَسچرز / مراتعِ) **of** (اُف / ِ) **"Pahlak"** (پهلک / پهلک)، **in** (این / در) **the** (دِ / -) **embrace** (اِمبِریس / آغوشِ) **of** (اُف / ِ) **the** (دِ / -) **mountains** (ماونتینز / کوههای) **near** (نیر / نزدیک به) **the** (دِ / -) **Karun** (کارون / کارون)، **passing** (پاسینگ / میگذراند) **his** (هیز / اش) **days** (دیز / روزگار).
**There, it was a boundless expanse of emerald meadows, ancient oaks, and fragrant bushes of Gevan that would steal the wits of any passerby.**
**There** (دِر / آنجا)، **it** (ایت / آن) **was** (واز / بود) **a** (اِ / یک) **boundless** (باوندلِس / بیکران) **expanse** (اِکِسپَنس / گسترهای) **of** (اُف / از) **emerald** (اِمِرالد / زمردین) **meadows** (مِدوز / چمنزارهای)، **ancient** (اِینشِنت / کهنسال) **oaks** (اوکس / بلوطهای)، **and** (اَند / و) **fragrant** (فِرِگرِنت / پُرعطرِ) **bushes** (بوشِز / بوتههای) **of** (اُف / ِ) **Gevan** (گِوان / گون) **that** (دَت / که) **would** (وود / -) **steal** (استیل / میبرد) **the** (دِ / -) **wits** (ویتس / هوش) **of** (اُف / از) **any** (اِنی / هر) **passerby** (پَسِربای / رهگذری).
سپیدهدمان، نورِ طلایی از میانِ شاخسارانِ بلوط به بازی میآمد و نسیمِ خنکِ برخاسته از کارون، رقصِ برگها را به تماشا مینشست. صدایِ همنواییِ آب و باد، سمفونیِ آرامشی بود که در دلِ فرشاد، طنینی عاشقانه داشت.
**At dawn, the golden light played through the oak branches, and the cool breeze rising from the Karun watched the dance of the leaves.**
**At** (اَت / در) **dawn** (دان / سپیدهدمان)، **the** (دِ / -) **golden** (گُلدِن / طلایی) **light** (لایت / نورِ) **played** (پلید / به بازی میآمد) **through** (ثِرو / از میانِ) **the** (دِ / -) **oak** (اوک / بلوط) **branches** (برانچِز / شاخسارانِ)، **and** (اَند / و) **the** (دِ / -) **cool** (کول / خنکِ) **breeze** (بریز / نسیمِ) **rising** (رایزینگ / برخاسته) **from** (فرام / از) **the** (دِ / -) **Karun** (کارون / کارون)، **watched** (واچد / به تماشا مینشست) **the** (دِ / -) **dance** (دانس / رقصِ) **of** (اُف / ِ) **the** (دِ / -) **leaves** (لیوز / برگها).
**The harmony of water and wind was a symphony of peace that had a romantic resonance in Farshad's heart.**
**The** (دِ / -) **harmony** (هارمونی / همنواییِ) **of** (اُف / ِ) **water** (واتِر / آب) **and** (اَند / و) **wind** (ویند / باد)، **was** (واز / بود) **a** (اِ / یک) **symphony** (سیمفونی / سمفونیِ) **of** (اُف / ِ) **peace** (پیس / آرامشی) **that** (دَت / که) **had** (هَد / داشت) **a** (اِ / یک) **romantic** (رُمانتیک / عاشقانه) **resonance** (رِزونِنس / طنینی) **in** (این / در) **Farshad's** (فَرشادز / فرشاد) **heart** (هارت / دلِ).
فرشاد، با چند برهی کوچک و اسبِ سپیدش، در آن طبیعتِ افسونگر گام برمیداشت.
و در فصل بهار و تابستان برای امتحانات خود اماده می شد کتابهایش را مرور می کرد او علاقه به سیاست داشت.
هوایِ هلوسعد، آکنده از عطرِ گلهای وحشی بود؛ گویی هر بوته، قصهای از عشقِ دیرینِ زمین را در خود پنهان داشت.
در حالی که فرشاد زیرِ سایهیِ سنگینِ یک بلوطِ کهن به انعکاسِ خورشید در جویبار خیره شده بود، ناگاه نوایی لرزان، حزین و سرشار از التماس، از قلبِ بوتههای گون به گوش رسید. طنینِ آن صدا، گویی از اعماقِ جانِ جنگل برمیآمد و بندِ دلِ فرشاد را به لرزه درآورد.
در میانهیِ بوتههای سبز و پُرگل، دختری را دید که گویی از میانِ مه و نورِ صبحگاهی جان گرفته بود. موهایش چون شاخههای گندمِ وحشی، پریشان بود و چشمانش، آینهیِ زلالی از وحشت و امید. صورتش از دردِ جانکاهِ گرفتاری، رنگ پریده بود، اما همچنان زیباییِ خیرهکنندهای داشت. بدنش به شیرهیِ چسبناکِ گون گره خورده بود و راهِ گریز نداشت.
**While Farshad was staring at the reflection of the sun in the brook under the heavy shadow of an ancient oak, suddenly a trembling, sorrowful, and imploring melody reached his ears from the heart of the Gevan bushes.**
**While** (وایل / در حالی که) **Farshad** (فَرشاد / فرشاد) **was staring** (واز استِرینگ / خیره شده بود) **at** (اَت / به) **the** (دِ / -) **reflection** (رِفلِکشِن / انعکاسِ) **of** (اُف / ِ) **the** (دِ / -) **sun** (سان / خورشید) **in** (این / در) **the** (دِ / -) **brook** (بروک / جویبار) **under** (آندِر / زیرِ) **the** (دِ / -) **heavy** (هِوی / سنگینِ) **shadow** (شَدو / سایهیِ) **of** (اُف / ِ) **an** (اَن / یک) **ancient** (اِینشِنت / کهن) **oak,** (اوک / بلوط)، **suddenly** (سادِنلی / ناگاه) **a** (اِ / یک) **trembling,** (تِرِملینگ / لرزان)، **sorrowful,** (سُروفول / حزین) **and** (اَند / و) **imploring** (ایمپلورینگ / سرشار از التماس) **melody** (مِلُدی / نوایی) **reached** (ریچد / به گوش رسید/رسید) **his** (هیز / اش) **ears** (ایرز / گوشهای) **from** (فرام / از) **the** (دِ / -) **heart** (هارت / قلبِ) **of** (اُف / ِ) **the** (دِ / -) **Gevan** (گِوان / گون) **bushes.** (بوشِز / بوتههای)
**The resonance of that sound seemed to emerge from the depths of the forest's soul, shaking Farshad's heart.**
**The** (دِ / -) **resonance** (رِزونِنس / طنینِ) **of** (اُف / ِ) **that** (دَت / آن) **sound** (ساند / صدا) **seemed** (سیمد / گویی/به نظر میرسید) **to emerge** (تو ایمِرج / برمیآمد) **from** (فرام / از) **the** (دِ / -) **depths** (دِپثس / اعماقِ) **of** (اُف / ِ) **the** (دِ / -) **forest's** (فُرِستس / جنگل) **soul,** (سُول / جان) **shaking** (شِیکینگ / به لرزه درآورد) **Farshad's** (فَرشادز / فرشاد) **heart.** (هارت / دلِ)
**Amidst the green and flowery bushes, he saw a girl who seemed to have taken life from the mist and morning light.**
**Amidst** (اَمیدس / در میانهیِ) **the** (دِ / -) **green** (گرین / سبز) **and** (اَند / و) **flowery** (فلاوِری / پُرگل) **bushes,** (بوشِز / بوتههای) **he saw** (هی سا / او دید) **a** (اِ / یک) **girl** (گِرل / دختری) **who** (هو / که) **seemed** (سیمد / گویی) **to have taken life** (تو هَو تِیکِن لایف / جان گرفته بود) **from** (فرام / از) **the** (دِ / -) **mist** (میست / مه) **and** (اَند / و) **morning** (مُرنینگ / صبحگاهی) **light.** (لایت / نورِ)
**Her hair was disheveled like branches of wild wheat, and her eyes were a clear mirror of terror and hope. Her face was pale from the agonizing pain of entrapment, yet she still possessed a stunning beauty. Her body was knotted to the sticky sap of the Gevan, with no way to escape.**
**Her hair** (هِر هِیر / موهایش) **was** (واز / بود) **disheveled** (دیسشِوِلد / پریشان) **like** (لایک / چون) **branches** (برانچِز / شاخههای) **of** (اُف / ِ) **wild** (واید / وحشی) **wheat,** (وئیت / گندم) **and** (اَند / و) **her eyes** (هِر آیز / چشمانش) **were** (وِر / بودند) **a** (اِ / یک) **clear** (کلیر / زلالی) **mirror** (میرِر / آینهیِ) **of** (اُف / از) **terror** (تِرِر / وحشت) **and** (اَند / و) **hope.** (هوپس / امید) **Her face** (هِر فِیس / صورتش) **was** (واز / بود) **pale** (پِیل / رنگ پریده) **from** (فرام / از) **the** (دِ / -) **agonizing** (اَگُنایزینگ / جانکاهِ) **pain** (پِین / درد) **of** (اُف / ِ) **entrapment,** (اِنتِرَپمِنت / گرفتاری) **yet** (یِت / اما) **she still possessed** (شی استیل پُسِسد / همچنان داشت) **a** (اِ / یک) **stunning** (اِستانینگ / خیرهکنندهای) **beauty.** (بیوتی / زیبایی) **Her body** (هِر بادی / بدنش) **was** (واز / بود) **knotted** (ناتِد / گره خورده) **to** (تو / به) **the** (دِ / -) **sticky** (استیکی / چسبناکِ) **sap** (سَپ / شیرهیِ) **of** (اُف / ِ) **the** (دِ / -) **Gevan,** (گِوان / گون) **with no way** (ویث نو وِی / راهِ گریز نداشت) **to escape.** (تو اِسکِیپ / -)
مویرام با صدایی که از حنجرهیِ خسته و لرزانش برمیآمد، زمزمه کرد: «ای غریبه... ای که بویِ آدمیزاد میدهی... مرا از این بندِ مرگ نجات بده!»
فرشاد، در حالی که ضربانِ قلبش به شماره افتاده بود، نزدیک شد و در نگاهِ دختر، اقیانوسی از غم دید: «ای زیبارویِ گرفتار، چه بر سرت آمده؟ چرا در حصارِ گونها ماندهای؟ تو که باید در میانِ بزمِ ایل و رقصِ ستارگان باشی، چرا در این گوشهی خلوت، سرگشتهای؟»
مویرام با نگاهی ملتمسانه گفت: «شیرهیِ گون، مرا به بند کشیده و پیوندِ روح و تنم را به این بوته چسبانده است. یک ماه است که اینجا محبوسم. رسمِ ایلِ ما چنین است: اگر دختری در شیرهی گون گرفتار شود و تا طلوعِ دوبارهیِ ماه رهایی نیابد، باید آتشِ ایل بر او بتابد تا در دورهای دیگر دوباره متولد شود... و من تنها چند ساعتِ کوتاه فرصت دارم.»
فرشاد که بیقرارِ آن زیبایی و معصومیت شده بود، دستِ خود را به سمتِ دختر دراز کرد و با لرزشی در انگشتان، سعی در لمسِ آن بندِ نامرئی داشت. بیدرنگ به سویِ پیرِ طالعنویس، «خاور» شتافت. خاور که در دودی از عود و شمعهای مقدس غرق بود، رازی کهن را فاش کرد: «شیرهی گون، عشقِ پنهانِ دخترانِ جن است، اما بندِ اسارتِ آنهاست. تنها راهِ رهایی، معجونِ شیرِ گاو است که پیوندِ تلخِ شیره را از تن میگسلد.»
فرشاد با تمامِ توان به سویِ بوتههای گون بازگشت. در آنجا، رئیسِ قبیلهیِ جنان و لشکریانش با چوبهای ارژنِ سوزان، برایِ اجرایِ حکم ایستاده بودند. رئیسِ قبیله، با چهرهای درهمکشیده اما با صدایی پر از شفقت، رو به فرشاد کرد: «ای انسان، اگر این دختر را نجات دهی، ما تا ابد مدیونِ تو هستیم. سالهاست دخترانِ ایلِ ما، گرفتارِ شیرهیِ وسوسهانگیزِ گون میشوند و هیچ راهی برای نجاتشان نیست مگر مرگ. اگر تو بتوانی این گره را بگشایی، او را به زنیِ تو در میآوریم و من خود، این پیمان را تأیید میکنم.»
فرشاد، با ایمانی استوار، شیر را بر پیکرِ مویرام ریخت. بندِ تنِ مویرام گسسته شد و او در آغوشِ رهایی افتاد. لحظهای جادویی بود؛ نسیمِ هلوسعد، عطرِ گون و شیر را در هم آمیخت. موسیقیِ نامرئیِ جنها در فضا پیچید و تا ساعتها، جشن و شادی میانِ فرشاد و آن قومِ اثیری برپا بود.
اما خورشید که در غروبِ خود غرق شد و سایههای سنگینِ تاریکی بر دامنهیِ کوه نشست، جهانِ پیرامونِ فرشاد شروع به لرزیدن کرد. مویرام در حالی که لبخندی از جنسِ نور بر لب داشت، آرام آرام از نظر محو شد. ایلِ بهرام، گویی در میانِ مهِ غلیظِ غروب ذوب شدند. فرشاد، دست به سویِ او دراز کرد، اما دستانش تنها هوا را لمس کرد. همه چیز، ناپدید شد؛ گویی تمامیِ آن صحنه، رؤیایی از حقیقتی بزرگتر بود که تنها برایِ آزمودنِ قلبِ او پدیدار گشته بود.
فرشاد در سکوتِ مطلقِ شب، در میانِ درختانِ بلوطِ هلوسعد، تنها ماند. گویی خوابی از جنسِ جنان دیده بود، اما گرمایِ دستِ مویرام، هنوز در دستانش باقی بود... و این آغازِ یک انتظارِ ابدی شد.:
**Moyram, with a voice emerging from her weary and trembling throat, whispered: "O stranger... O you who smell of mankind... save me from this bond of death!"**
**Moyram** (مُیرام / مویرام)، **with** (ویث / با) **a** (اِ / یک) **voice** (وُیس / صدایی) **emerging** (ایمِرجینگ / برآمده) **from** (فرام / از) **her** (هِر / اش) **weary** (ویری / خسته) **and** (اَند / و) **trembling** (تِرِملینگ / لرزان) **throat** (ثروت / حنجرهیِ)، **whispered** (ویسپِرد / زمزمه کرد): **"O stranger...** (اُ استرِینجِر / ای غریبه...) **O you who smell of mankind...** (اُ یو هو اِسمِل اُف مَنکایِند / ای که بوی آدمیزاد میدهی...) **save me from this bond of death!"** (سِیو می فرام دیس باند اُف دِث / مرا از این بندِ مرگ نجات بده!)
**Farshad, while his heartbeat had quickened, approached and saw an ocean of sorrow in the girl's eyes:**
**Farshad** (فَرشاد / فرشاد)، **while** (وایل / در حالی که) **his** (هیز / اش) **heartbeat** (هارتبیت / ضربان قلبش) **had quickened** (هَد کوئیکِند / به شماره افتاده بود)، **approached** (اَپروچد / نزدیک شد) **and** (اَند / و) **saw** (سا / دید) **an** (اَن / یک) **ocean** (اُوشِن / اقیانوس) **of** (اُف / از) **sorrow** (سُرو / غم) **in** (این / در) **the** (دِ / -) **girl's** (گِرلز / دختر) **eyes** (آیز / نگاهِ):
**"O captive beauty, what has happened to you? Why are you trapped in the thicket of Gevan? You, who should be amidst the tribal feast and the dance of the stars, why are you lost in this secluded corner?"**
**"O captive beauty,** (اُ کَپتیو بیوتی / ای زیبارویِ گرفتار) **what has happened to you?** (وات هَز هَپِند تو یو / چه بر سرت آمده؟) **Why are you trapped** (وایی آر یو تِرَپت / چرا تو ماندهای) **in the thicket of Gevan?** (این دِ ثیکِت اُف گِوان / در حصارِ گونها؟) **You, who should be** (یو، هو شود بی / تو که باید باشی) **amidst the tribal feast** (اَمیدس دِ ترایبِل فیست / در میان بزمِ ایل) **and the dance of the stars,** (اَند دِ دانس اُف دِ ستارز / و رقصِ ستارگان) **why are you lost** (وایی آر یو لاست / چرا سرگشتهای) **in this secluded corner?"** (این دیس سِکلودِد کُرنِر / در این گوشهی خلوت؟)
**Moyram, with a pleading look, said: "The sap of the Gevan has shackled me and bonded my soul and body to this bush. I have been imprisoned here for a month."**
**Moyram** (مُیرام / مویرام)، **with** (ویث / با) **a** (اِ / یک) **pleading** (پلیدینگ / ملتمسانه) **look,** (لوک / نگاهی) **said:** (سِد / گفت) **"The sap of the Gevan** (دِ سَپ اُف دِ گِوان / شیرهیِ گون) **has shackled me** (هَز شَکِلد می / مرا به بند کشیده) **and bonded my soul and body** (اَند باندِد مای سُول اَند بادی / و پیوندِ روح و تنم را چسبانده) **to this bush.** (تو دیس بوش / به این بوته) **I have been imprisoned** (آی هَو بین ایمپریزِنْد / محبوسم) **here for a month."** (هیر فُر اِ مانث / یک ماه است که اینجا)
**"Our tribe's custom is such: if a girl is trapped in the Gevan's sap and is not freed by the next moonrise, the tribe's fire must shine upon her so she may be reborn in another era... and I have only a few short hours left."**
**"Our tribe's custom** (آوِر ترایبز کاستِم / رسمِ ایلِ ما) **is such:** (ایز ساچ / چنین است) **if a girl is trapped** (ایف اِ گِرل ایز تِرَپت / اگر دختری گرفتار شود) **in the Gevan's sap** (این دِ گِوانز سَپ / در شیرهی گون) **and is not freed** (اَند ایز نات فرید / و رهایی نیابد) **by the next moonrise,** (بای دِ نِکست مونرایز / تا طلوعِ دوبارهیِ ماه) **the tribe's fire** (دِ ترایبز فایر / آتشِ ایل) **must shine upon her** (ماست شاین آپان هِر / باید بر او بتابد) **so she may be reborn** (سو شی مِی بی ریبُرن / تا دوباره متولد شود) **in another era...** (این اَنادِر اِرا / در دورهای دیگر) **and I have only** (اَند آی هَو اُنلی / و من تنها) **a few short hours left."** (اِ فیو شورت آوِرز لِفت / چند ساعتِ کوتاه فرصت دارم)
**Farshad, restless from that beauty and innocence, reached out his hand toward the girl and, with a tremor in his fingers, tried to touch that invisible bond.**
**Farshad** (فَرشاد / فرشاد)، **restless** (رِستلِس / بیقرارِ) **from** (فرام / از) **that** (دَت / آن) **beauty** (بیوتی / زیبایی) **and** (اَند / و) **innocence** (اینوسِنس / معصومیت)، **reached out** (ریچد آوت / دراز کرد) **his hand** (هیز هَند / دستِ خود را) **toward** (تووُرد / به سمتِ) **the girl** (دِ گِرل / دختر) **and,** (اَند / و) **with** (ویث / با) **a** (اِ / یک) **tremor** (تِرِمِر / لرزشی) **in** (این / در) **his fingers,** (هیز فینگِرز / انگشتانش) **tried** (تراید / سعی کرد) **to touch** (تو تاچ / در لمسِ) **that** (دَت / آن) **invisible bond.** (اینویزیبِل باند / بندِ نامرئی)
**He immediately rushed toward the old fortune-teller, "Khavar." Khavar, who was immersed in a smoke of incense and sacred candles, revealed an ancient secret: "The Gevan sap is the hidden love of the Jinn girls, but it is their bond of captivity. The only way to freedom is a potion of cow's milk, which severs the bitter bond of the sap from the body."**
**He immediately** (هی ایمیدیِتلی / بیدرنگ او) **rushed** (راشد / شتافت) **toward** (تووُرد / به سویِ) **the old** (دِ اولد / پیرِ) **fortune-teller,** (فُرچِنتِلِر / طالعنویس) **"Khavar."** (خاور) **Khavar,** (خاور) **who was immersed** (هو واز ایمِرسد / که غرق بود) **in a smoke** (این اِ اسموک / در دودی) **of incense** (اُف اینسِنس / از عود) **and sacred candles,** (اَند سِیکرِد کَندِلز / و شمعهای مقدس) **revealed** (ریویلْد / فاش کرد) **an ancient secret:** (اَن اِینشِنت سیکرِت / رازی کهن را) **"The Gevan sap** (دِ گِوان سَپ / شیرهی گون) **is the hidden love** (ایز دِ هیدِن لاو / عشقِ پنهانِ) **of the Jinn girls,** (اُف دِ جین گِرلز / دخترانِ جن است) **but it is their bond** (بات ایت ایز دِر باند / اما بندِ اسارتِ آنهاست) **of captivity.** (اُف کَپتیویتی / -) **The only way to freedom** (دِ اُنلی وِی تو فریدِم / تنها راهِ رهایی) **is a potion of cow's milk,** (ایز اِ پُشِن اُف کاوز میلک / معجونِ شیرِ گاو است) **which severs the bitter bond** (ویچ سِوِرز دِ بیتِر باند / که پیوندِ تلخ را میگسلد) **of the sap from the body."** (اُف دِ سَپ فرام دِ بادی / شیره را از تن)
**Farshad returned to the Gevan bushes with all his might. There, the Jinn tribe leader and his warriors stood with burning Arjan wood to execute the decree.**
**Farshad** (فَرشاد / فرشاد) **returned** (ریتِرند / بازگشت) **to the Gevan bushes** (تو دِ گِوان بوشِز / به سوی بوتههای گون) **with all his might.** (ویث آل هیز مایت / با تمامِ توان) **There,** (دِر / در آنجا) **the Jinn tribe leader** (دِ جین ترایب لیدِر / رئیسِ قبیلهیِ جنان) **and his warriors** (اَند هیز واریِرز / و لشکریانش) **stood** (استود / ایستاده بودند) **with burning Arjan wood** (ویث بَرنینگ آرژان وود / با چوبهای ارژنِ سوزان) **to execute the decree.** (تو اِکزی کیوت دِ دیکری / برایِ اجرایِ حکم)
**The tribe leader, with a furrowed face but a voice full of compassion, turned to Farshad: "O human, if you save this girl, we will be indebted to you forever."**
**The tribe leader,** (دِ ترایب لیدِر / رئیسِ قبیله) **with a furrowed face** (ویث اِ فُرود فِیس / با چهرهای درهمکشیده) **but a voice** (بات اِ وُیس / اما با صدایی) **full of compassion,** (فول اُف کامپَشِن / پر از شفقت) **turned to Farshad:** (تِرند تو فَرشاد / رو به فرشاد کرد) **"O human,** (اُ هیومن / ای انسان) **if you save this girl,** (ایف یو سِیو دیس گِرل / اگر این دختر را نجات دهی) **we will be indebted** (وی ویل بی ایندِتِد / ما مدیونِ تو هستیم) **to you forever."** (تو یو فُروِر / تا ابد)
**"For years, our tribe's girls have been trapped in the tempting sap of the Gevan, and there is no way to save them but death. If you can untie this knot, we will give her to you in marriage, and I myself confirm this covenant."**
**"For years,** (فُر ییرز / سالهاست) **our tribe's girls** (آوِر ترایبز گِرلز / دخترانِ ایلِ ما) **have been trapped** (هَو بین تِرَپت / گرفتارِ... میشوند) **in the tempting sap** (این دِ تِمپتینگ سَپ / شیرهیِ وسوسهانگیزِ) **of the Gevan,** (اُف دِ گِوان / گون) **and there is no way** (اَند دِر ایز نو وِی / و هیچ راهی نیست) **to save them but death.** (تو سِیو دِم بات دِث / برای نجاتشان مگر مرگ) **If you can untie this knot,** (ایف یو کَن آنتای دیس نات / اگر تو بتوانی این گره را بگشایی) **we will give her** (وی ویل گیف هِر / او را در میآوریم) **to you in marriage,** (تو یو این مَریج / به زنیِ تو) **and I myself** (اَند آی مایسِلف / و من خود) **confirm this covenant."** (کُنفِرم دیس کاوِنِنت / این پیمان را تأیید میکنم)
**Farshad, with steady faith, poured the milk on Moyram's body. Moyram's body bond was severed, and she fell into the embrace of freedom.**
**Farshad,** (فَرشاد / فرشاد) **with steady faith,** (ویث استِدی فِیث / با ایمانی استوار) **poured the milk** (پورد دِ میلک / شیر را ریخت) **on Moyram's body.** (آن مُیرامز بادی / بر پیکرِ مویرام) **Moyram's body bond** (مُیرامز بادی باند / بندِ تنِ مویرام) **was severed,** (واز سِوِرد / گسسته شد) **and she fell** (اَند شی فِل / و او افتاد) **into the embrace of freedom.** (اینتو دِ اِمبِریس اُف فریدِم / در آغوشِ رهایی)
**It was a magical moment; the Helusa'd breeze mingled the scent of Gevan and milk. The invisible music of the Jinn filled the space, and for hours, there was celebration and joy between Farshad and that ethereal folk.**
**It was a magical moment;** (ایت واز اِ مَجیکال مُومِنت / لحظهای جادویی بود) **the Helusa'd breeze** (دِ هِلوسعد بریز / نسیمِ هلوسعد) **mingled** (مینگِلد / در هم آمیخت) **the scent of Gevan and milk.** (دِ سِنت اُف گِوان اَند میلک / عطرِ گون و شیر را) **The invisible music** (دِ اینویزیبِل میوزیک / موسیقیِ نامرئیِ) **of the Jinn** (اُف دِ جین / جنها) **filled the space,** (فیلد دِ اِسپِیس / در فضا پیچید) **and for hours,** (اَند فُر آوِرز / و تا ساعتها) **there was celebration and joy** (دِر واز سِلِبریشن اَند جوی / جشن و شادی برپا بود) **between Farshad and that ethereal folk.** (بیتوین فَرشاد اَند دَت ایثیریال فُوک / میان فرشاد و آن قومِ اثیری)
**But as the sun drowned in its sunset and heavy shadows of darkness sat on the mountainside, Farshad's surrounding world began to tremble. Moyram, with a smile of light on her lips, slowly vanished from view. The Bahram tribe seemed to melt into the thick sunset mist.**
**But as the sun** (بات اَز دِ سان / اما خورشید که) **drowned in its sunset** (دراوند این ایتس سانسِت / در غروبِ خود غرق شد) **and heavy shadows of darkness** (اَند هِوی شَدوُز اُف دارکنِس / و سایههای سنگینِ تاریکی) **sat on the mountainside,** (سَت آن دِ ماونتینساید / بر دامنهیِ کوه نشست) **Farshad's surrounding world** (فَرشادز سِراندینگ وُلد / جهانِ پیرامونِ فرشاد) **began to tremble.** (بیگَن تو تِرِمبِل / شروع به لرزیدن کرد) **Moyram,** (مُیرام / مویرام) **with a smile of light** (ویث اِ اسمایل اُف لایت / با لبخندی از جنسِ نور) **on her lips,** (آن هِر لیپس / بر لب داشت) **slowly vanished from view.** (سِلوُلی وَنیشت فرام ویو / آرام آرام از نظر محو شد) **The Bahram tribe** (دِ بهرام ترایب / ایلِ بهرام) **seemed to melt** (سیمد تو مِلت / گویی ذوب شدند) **into the thick sunset mist.** (اینتو دِ ثیک سانسِت میست / در میانِ مهِ غلیظِ غروب)
**Farshad reached his hand toward her, but his hands only touched the air. Everything disappeared; as if the whole scene was a dream of a greater truth that had appeared only to test his heart.**
**Farshad reached his hand** (فَرشاد ریچد هیز هَند / فرشاد دست به سویِ او دراز کرد) **toward her,** (تووُرد هِر / -) **but his hands** (بات هیز هَندز / اما دستانش) **only touched the air.** (اُنلی تاچد دِ اِیر / تنها هوا را لمس کرد) **Everything disappeared;** (اِوریثینگ دیساَپیِرد / همه چیز ناپدید شد) **as if the whole scene** (اَز ایف دِ هول سین / گویی تمامیِ آن صحنه) **was a dream of a greater truth** (واز اِ دریم اُف اِ گریِتِر تروث / رؤیایی از حقیقتی بزرگتر بود) **that had appeared** (دَت هَد اَپیِرد / که پدیدار گشته بود) **only to test his heart.** (اُنلی تو تِست هیز هارت / که تنها برایِ آزمودنِ قلبِ او)
**Farshad remained alone in the absolute silence of the night among the oak trees of Helusa'd. It was as if he had seen a dream of the Jinn, but the warmth of Moyram's hand still remained in his hands... and this was the beginning of an eternal wait.**
**Farshad remained alone** (فَرشاد ریمِیند اَلون / فرشاد تنها ماند) **in the absolute silence of the night** (این دِ اَبسولوت سایِلِنس اُف دِ نایت / در سکوتِ مطلقِ شب) **among the oak trees of Helusa'd.** (آمِانگ دِ اوک تریز اُف هِلوسعد / در میان درختانِ بلوطِ هلوسعد) **It was as if he had seen** (ایت واز اَز ایف هی هَد سین / گویی خوابی دیده بود) **a dream of the Jinn,** (اِ دریم اُف دِ جین / از جنسِ جنان) **but the warmth of Moyram's hand** (بات دِ وُرمث اُف مُیرامز هَند / اما گرمایِ دستِ مویرام) **still remained in his hands...** (استیل ریمِیند این هیز هَندز / هنوز در دستانش باقی بود) **and this was the beginning** (اَند دیس واز دِ بیگِنینگ / و این آغازِ یک) **of an eternal wait.** (اُف اَن ایتِرنال وِیت / انتظارِ ابدی شد)
((فرشاد و موی یرام ))
از ان دور دستان قصه نویس
فرشاد و موی یرام هيس
بگویند موی یرام جن بود
زادگاه فرشاد از رفن بود
روز گرم و عطش های اب
اسمان بی ابر و تابش آفتاب
شهرام در میان کورو سوط
به حال و هوای زیر بلوط
برگ بلوطی وزیدن چو باد
گاه گا ه سوتکی اهنگ شاد
دو بزغاله و یک میش لری
ز گرما، ی را از جان میخری
جوانی رشید، ، فرشاد جهان
از قامت اش بود جهان را جوان
کمر با دوالش محکم چو بست
بلند قامتی چون رستم بدست
هلوسعد بود بهشت روی زمین
همان سرزمین اهورایی آرمین
گویند خدا برای خود افرید
بهشتی که ادم انجا ندید
هلوسعد و بلوط و جویبار
سراسر درخت و کوهسار
سراسر چشمه و رود آبشار
خدا را در اینجا به دل سپار
هوای عشق در اینجا دمید
عشق را اینجا امد پدید
عشق در اینجا خوش است
دل ادم در ارامش است
تخم لاله واژگون امد پدبد
گل لاله پيراهن می درید
اشک شبنم بر پیراهنش
سبدی از گل در دامنش
فرشاد تنها اینجا نشسته بود
نگاهش به جویبار بسته بود
دسته از پرنده پر می کشید
فرشاد قهقه کبک ها می شنید
به اب خیره می شد سنگی بدست
سکوت آب را اینگونه می شکست
رودخانه بود را چو ماری بلند
کل و آهوی و بز و اسبهای سمند
هلوسعد بگویم خود ش گواست
تاریخ بختیاری تمام اینجاست
نسیمش اگر چه بهاری بود
نسل بر نسل بختیاری بود
هلوسعد مهربانان روی زمین
مهمانوازست ذاتش همین
فرشاد صدای از گریه شنید بدنبال گریه به راه افتاد تا اینکه دختری پری جهره به گون چسپیده بود
عشق پدبد دار گشت از او
صدای که می زد مرا ز کوه
ناله ای می امد از راست سو
صدای که می امد از دامان کوه
فرشاد شنید صدای ناله ای
زجه ای بود پای ان گینه ای
ناله ای گوی امده بر ستو ه
انعکاس جیغ یک زن بکوه
دویدن و برفت پی ان صدا
بگشتن دوید در پی ان ندا
" />
ز ان دور دید زنی خسته است
گویی به بندی نخی بسته است
جلو رفت و بدید زنی سفید روی
گویی همه زیبا رویان عالم آبرو.
دو. جشمان آبی خطی بر دولب
نگارش شده گونه های از رطب
موهای بافته چو شاخه گندمی
زلال تر از هر اشک شبنمی
سفیدی مو رنگ نقاشی شده
چو کاخ بلند، نمای رومی شده
موهای ابریشم از جنس سفید
چنین رنگ، بدنیا کس ندید
قدی چو رعنا بلند اندام تن
چو باربی نازکتر از هر یاسمن
دندان سفید و به نظم سزار
چیده در قاب دهن چون انار
ندیدم چنین جنس از آدمیزاد
لبش سرخ تر از هر قرمز مداد
بهارش گمانم که هفده ساله بود
تنی لولو اش جان از تن می ربود
نگاه فرشاد چنان به او خیره شد
تو گویی که جانش شوریده شد
نگاهش به او دقایق شد سپر
مات گیسوان بود نارک کمر
فرشاد دلباخته چو مبهوت بود
به تعظیم سر، او را می ستود
اگر چه او از جنس پری بود
عجیب تر انکه زبانش لری بود
نهیبی بزد دختر گیره به چسب
بدو گفت ببند ان افسار اسب
بیا و رها کن مرا ازاین بند تن
که چسپیده ام براین بوته گون
تن دخترک به گینه چسپیده بود
شیره گینه او را بخود بسته بود
فرشاد بخنید و گفت ای ناز روی
علت چه بوده با من تو گویی
شیره گون بمن چسپیده است
تنم را به بند، بوته بسته است
ماهی ایست که ابنجا افتاده ام
میان ایل بهرام من جا مانده ام
اگر دیرتر ازاد نگردم زود
دارو بعد مرگ سهراب چه سود
چاره ای کن ای سفیر خدا
به نومبدی بهرام می کشد مرا
گفت نام چیست ای زیبا بنام
بدو گفت منم مویرام، آزاد رام
فرشاد به تعجب وا مانده بود
ایل بهرام از ایل جن خوانده بود
نگاهی به دستان مویرام دوخت
دلش از التماس دختر بسوخت
فرشاد او را اینگونه دیده بود
گرفتار قطره چسپ خشکیده بود
مویرام گفت برو چاره کن زود
دیر جنبی مرا هر گز بدنیا نبود
بهرام برسم ابل می کشد مرا
چو بیند چاره نیست بندم رها
فرشاد تن دختر گرفت و کشید
میان گون و تنش پیراهن درید
چنان نعر زد سراسر غرق عرق
نبودش تن فرسوده اش رمق
چو فهمید این وضع با زور نیست
طلسم از دانشش دور نیست
اگر این معما از نظر سهم اوست
رها از شیره گون در فهم اوست
اجنه و شبر گون رازیست نهان
معما و یا ضعفی ایست در میان
مویرام ناله کرد نماند وقت من
برو نزد طالع نویس پیر در رفن
فرشاد سوار بر مرکب اسب سفید
روی کرد بتاختن به دهکهنه رسید
به نزد پیر دالوی اذر به لطف
چو ارام شد راز را اینگونه گفت
گفت یک قطره او را حایل است
به مجعول تن گر چه او جاهل است
بدو گفت دالوی پیرا طالع نویس
به بند رها بایدت مویرام هیس
او را ببینم که زودی مرده است
اقبال مویرام را نفس داده است
برو شیر گاو را بچوشان ببر
بریز آزاد گردد رها از خطر
بجنب زود ای عاشق آتشین
دیر جنبی مویرام را مرده بین
بدستش دو لیف پستان زیر
پیاله گرفت و دوشید شیر
دوید به سمت کوهسار پهلک براه
دویدن گرفت نکرد پشتش نگاه
گرد خاکی چو لشکری از ستاد
بیاد کشتن مویرام بهرام فتاد
نعره زد به سرعت تاخت کرد
سنگلاخ را با دویدن مات کرد
صدای که از نای خسته به پاست
فرشاد جهان دوای دردم کجاست
ایل بهرام زیر پای مویرام هیزم های از جنس بلوط و ارژن اماده کرده بودند تا مویرام را آتش بزنند و صحنه ای جانکاه در ایل بپاه شده بود و دختران ایل بشدت می گریستن جاره ای نبود چون ایل میخواست بسمت دره جنیان در دو آب صمصامی برود و رها کردن مویرام چاره ای نداشت و بعد ذز سوختن مویرام در یک دوره صد ساله دوباره متولد می شد و چنانچه مویرام نمی سوخت تا سالها در عذاب می ماند و رها شدن وی می بایست سوزانده می شد در ایندشرایط بود که فرشاد با یک دبه شیر از راه رسید و قبل از مراسم هر طور بود خود را رسانده بود تا مراسم اجرا نشود و ادامه ان
سیمین تن نغشش افتاده بود
میان ان دم به مرگ تن داده بود
میان ان لحظه ها می دادش نوید
به فرشاد عاشق بودش امید
سپاهی که می امد بر کشتنش
لرزه ای بود که می افتاد بر تنش
زخود می پرسید منطق ایل او
زنجیر تنش بود. مردن دلیل او
رسید فرشاد جهان بالای سرش
دوید و نشست و داد انبرش
بدو گفت امدم ای نوش افرین
تو را زندگی داد خداوند دین
بهرام می امد با شیپور مرگ
بدون تعلل و بدون درنگ
بدو گفت لعنت بدین سرنوشت
چنین سرنوشت چه بد نوشت
نگاه جماعت با تعجب بهم دوختن
چه مرگ بدی با هیزم ترسوختن
سوختن نتیجه، عشق بود
قلم اینگونه پروانه را ستود
فرشاد فریاد زد ای بهرام زور
با وله می کشی یا چشم شور
من از دامن درد ها زاده ام
من این چاره را با خود آورده ام
گذر کردم از بند بند های درد
آتش از وجودم، گشت سرد
جوان سوختن ایین شماست
مگر موبرام بهرام غیر از شماست
بهرام هاج و واج مانده بود
چه کس این بشر را راه داده بود
نفرین تاریخ بر ایل من را مباد
ابروی ایل بهرام می رفت بر باد
بشر همیشه تنش با گناهست
خطا کرده انسان دامان ماست
تو گر سفیری ای نجات بخش
این گوی و میدان، جهانبخش
دوای یا طلسمی چه آورده ای
مویرام و تو هر دو پهلک زاده ای
دانی تو هم یکسال و بک روز
زاده شد مویرام در روز نو روز
از این سوختن گر جان سالم بریم
مویرام را به عقد تو در می آوریم
جنیان بریختن باهم اشک سوز
گریستتند زن و یچه تا نیمروز
فرشاد از وسط سپاه جنیان عبور کرد و خود را به مویرام رسانید و قطره های از شیر گاوه را بر تن مویرام ریخت و ارام آرام شیره گون در شیر گاو حل شد و بدن مویرام در حال ازاد شدن بود و زنجیره های تن مویرام باز می شد و جنیاندبا تعجب و بهت اور در حال نگاه کردن بودن صحنهدبیم و امید بود و نجات یک جن در این لحطهذیاداور زخم خای کهنه دیگر دختران جن بود که سالها بددون دانستن علم پیکر انها را می سوختن و چه خانوادهذهای که طی صد سال داغدار بودند
بریخت فطره شیر بر بوته گون
از بوته گون رها شد ان باسمن
رها شد اسیری از آن بند غم
ان لب خشکیده جوشید نم
زمین و زمان چنین شاد شد
جهان را نیکی چو بنیاد شد
زمان را بهم نشان داده ایم
کجای زمین ایستاده ایم
زیبا شود گردش روزگار
بنای نیکی شود ماندگار
اگر بنای زمان شد هراس
زمین و زمان گردد بیهواس
دختری را برای یک عطر خوش
بنای سوختن گردد وحوش
جهان با جهانبخش بنیاد شد
مویرام ازاد رام اینگونه ازاد شد
مویرام ازاد شد و ایل بهرام به شادی و شور پرداختند گویی حان به تن ایل برگشته بود
جهان گشت با شور شعف
بدو گفت بزن و ساز و دف
جماعت گرفتن دور هم
چو پروانه ای بدور شم
بزن ساز کرنا بجرخان در هوا
ترکه ارژنی و با رقص ، پا
چوب ارژنی هم امد به بازی
چوب و درک با ترک بازی
زنان کهن دختران پی هم
از این پش ازاد گشتند زغم
در این جنگل و دشت و دمن
دگر هر خواهی ببو عطر گون
دختران با لچک های شاهی
زنان با مینای و زرد و آبی
دم باد می امد با عطر سنبل
یکصدا می گفت گل ای گل
ریال مینا با آذین شاهیست
رسوم این قوم گویا بختیاریست
سفره ای از گلگ های بلوط
سیاه دانه ای از جنس توت
شربتی از شیره های تنگس
روان در جام های از مس
زدیم و رقص و باده خوردیم
رمز شادی با معما باز کردیم
به مجلس صدا بنده مویرام
بیا افتاده ای زین سبب دام
حال گشت ابم آزاد از این بند
به رسم وفا بخوانیم سوره عقد
نشستیم و جماعت گفت خاموش
نمی دانم هوشیارم و یا مدهوش
نشسته بر کنارم ان گوهر ناب
زلال و پاکتر از هر قطره آب
نوشتند عقد نامه با صد شاهد
کناب را باز کرد ان شیخ عاقد
چهره معصوم مویرام تکیده
هنوز هم مویرام رنگ پریده
نظر بوده اش در ابن سان
افتاده اکنون در دام انسان
کجای دنیا چنین قصه شنیدی
چین سرنوشت عجیب و غریبی
به دل شاد بوده و لبخند ملیحی
چه خواهد تا خدا او را چه دیدی
قبول است بین ما افتاد آنچه
افتاد بله از ان لب ناز غنچه
غروب می آمد چو روز خوار می گشت
جهان ان لحظه گوی تار می گشت
در آیینه بودم بچشمم سهو گردید
ایل بهرام در لحظه ها محو گردید
چشم بر هم زدم خواب گردید
همه چیز در جلویم اب گردید
منتظر گشتم برای وعذه شام
نه ایلی بود نه بهرام نه مویرام
ارزوهایم چو رویا محو گردید
چو خاکستر در جو گردید
عرق سرد بر پیشانی ام نمناک
نشسته با خاکستر ارزو ها بر خاک
چنین ارزوی را می برد، بر گور
ایل بهرام و مویرام از منظرش دور
دگر این رسم در روزگار عیب گردید
ایل بهرام از منظرم غیب گردید
ایل بهرام از منطرم غیب شد و من ماندم و اسب سفیدم که ساعت ها منتظرم بود و می دید که سر گشته و پریشان شدم چه اتفاقی افتاد که ایل بهرام از منظرم غیب شده و چرا چنین شد مات و مبهوت بود و هنوز در خواب و بیداری بود و پذیرفت که خواب بوده اسب سفید بسمتش امد و او را بویید و چنین وا نمود کرد که شب شده و به ایل برگرد فرشاد سوار بر اسب شد و به سمت ایل بر گشت و بسمت دالوی پیر خاور بزرگ امد و حکایت را بازگو کرد دالوی پیر گفت خواب ندیدی و هر چه بود واقعیت دارد و از علم من خارج است بهتر است نزد شیخ عدنان در کهگیلویه و بویراحمد بروید و انجا سر کتاب را باز کنید تا ببینید چکار باید کرد فرشاد بسمت لردگان حرکت کرد ووبه روستای پل بریده رسید انجا بسمت منزل خدایار طهماسبی رفت و شب در انجا ماند مادر خدایار مریض بود و پذیرایی مفصلی کرد و نگران بود و وی را رهسپار بسمت درب کلات بسمت کهگیلویه و بویر احمد نمود
مادر ش از این قصه بودش شگفت
برای رفتن به کلات اجازه گرفت
برای رفتن توشه ای از آب و نان
خداوندگارا اگاه در پیدا و نهان
سوار بر مرکب سرنوشت عشق شد
عشق سوار رام تر از او رام خود
هر آنچه که می دید مثالی از وجود
اگر چه او عبورکرد از حد و حدود
اگر جنس عشقش ادمی بود
چنین عشقی برای ادم بری بود
کتاب عشقش گر بودش خدابس
می دزدیش عبده محمد، همین بس
کجا گردد میان این آب و آتش
کجا مویرام می شنود نوایش
مگر مویرام از جنس بشر بود
چرا که مویرام از عالم دگر بود
سوار بر اسب کهر از جنس ترکی
او دود است من از جسم خاکی
فرشاد بسمت روستای پل بریده به راه افتاد تا شب را در کنار دوست خانوادگیشان آ خدایار طهماسبی بگذراند مادر خدایار بسیار سنگ تمام گذاشت و فردای انروز وی را بدرقه کرد و او را به سمت روستای درب کلات محل زندگی شیخ عدنان رهسپار کرد
فرشاد رفت خسته از دل بریده
طایفه از اولاد جلیلی پل بریده
پرسید منزل دوستش خدایار
ز وصف خودش کردش بیدار
بدو گفتش عازمم سمت کلات
دروازه ای از ورود باغ جنات
روم انجا بپرسم شیخ عدنان
که او باشد رموز از بر جنیان
به دست شیخ همی دارم امید
مگر بمن رهی نشان گردد نوید
کتاب با برگهای حجیم است
کتابی به اشکال قدیم است
خدایار بست پنیر و نان تیری
امویران نکشدت در راه بمیری
به جنگل لردگان بودش نگاه
نشانی از میلاس و بیفتاد به راه
برفتن چو اغاز کرد زین سبب
بیاد مهمانوازی بودش و ادب
چنین مردمی مهربانی کجاست
مهربانی از جنس خداست
به راهش اب می ریخت و گریست
برو فرزند م خدا با تو همرهیست
به تعظیم سر کرد بر خاک او
بدو گفت دعای مادران همراه او
خدایا تو دانا تر ز هر گونه عیبی
به خود اید انسان با تلنگر با نهیبی
خدا یا بار هر دردی است به عالم
نهی بر دوش انسانهای پر غم
افتاد به تغظیم بر خاک او
بالاتر از قاطقش دل پاک او
این بار امانت بود داد بر ما
یکی مرهون لطف از دار دنیا
میان اشوب و قتل و غارت
به. محنت داشت بر ما اشارت
در رهش ما بی شک گذشتیم
هزاران کج برفتیم و بازگشتیم
خداوندا تو هستی عالم غیب
منزه ز هر و نقصان و بی عیب
یاری بده در ره طول و دراز
با نام تو داستان را سر اغاز
مادر خدایار داشت سردرد
گرفتار چنین بودش پر درد
بدو گفتش بپرسم شیخ عدنان
دوای را بیابم با لطف یزدان
فرشاد بسمت درب کلات برراه افتاد و از دره ها و دشت ها گذشت و از رود خانه خرسان عبور کرد
و خود را بسمت روستای درب کلات رسانید
و سراغ شیخ عدتان را گرفت و ماجرا را به شیخ عدنان بازگو کرد و شیخ عدنان بدو گفت این طایفه در ماه مارس مطابق با اردیبهشت ماه بسمت دره چنیان در منطقه دو آب صمصامی حرکت می کنند و از مرز ایل دینارونی و از پل مالک حضرات احمدی عبور می کنند و انجا می توانی با استفاده از شیره گون به اطراف پل بچسپانی تا بتوانی مویرام را بدام بیندازی و دقت کن و یک ماه وقت داری روز چهارشنبه بیست و یکم فروردین فراموشت نشود
شیخ عدنان او را بدرقه کرد و فرشاد سوار بر اسب سفید بسمت پهلک به راه افتاد
شیخ عدنان بینداخت تاس
بدو گفت فرشاد درر ماه مارس
ساعت دوازه و نیم در پل ملک
بدون مشک و بستن کلک
عبور ایندطایفه به دره جنان
چنین گفته بودش شیخ عدنان
دره جنان در ببند کوه جری
ییلاق بهرام باشد چشمه لری
که انجا وارگه و بهرام در یورد
وارگه ایست از صالحیان دهکرد
سیاه چادری باشد آیرام
ایل یکتا پرست یاشد بهرام
بزن شیره گون در راه او
که تا بجسپاند دگر بار پای او
چو شیره بچسپد در راه او
گرفتار ایدش ان ماه نو
ان ماه نو یادش بیاد دگر
که او را باز کرد از خطر
چرا وصف عالم بی وفایست
همین بودش هزاران چرایست
چرایی را نمی داند علم ادم
همیشه در خطر بودش نادم
به وقت عیش در یاد ما نیست
تلنگر ها همیشه از خدایست
از ان پس ادمی اید به اول
کلاس درس او باشد مهمل
چو کس خواهد شکست دهر آبد
ببایست در وجودش صبر آید
اگر اهنگری چون آهن بسابد
که صبر میراث از ایمان تراود
چو دنیا ادم را باصبر ازمود
به پابان هر صبر می بود سود
درس دنیا تا هست این بود
کلک خواهد دوباره باز آزمود
جهان بازی کند با بازیگر دهر
چنین بازی چنین نوشیدن زهر
اگر پیاپی موج غم در بحر آید
شکست دهر را با صبر اید
اگر این مرد در صبر، پیر است
فقط یک مهر ان مهر وزیر است
اگر بازی ندانی مرد ماهر
چرا بازی کنی در باغ طاهر
اگر خاموش باشی بهتر از داد
مزن در بازی دنیا جیغ و فریاد
توصیدی در این فعل دنیا
رسد دام تو از صید فردا
در ره سختی چون مرد نبازد
به کام روز روزگارش، برآید
چومن باش شرح حال من
زودود صبر و ملال من
فرشاد به روستای پهلک در هلوسعد بر می گردد طایفا هلوسعدی او را استقبال می کنند و شرح ماجرا را بازگو می کنند
فرشاد
فرشاد
فرشاد
فرشاد